Erbaa Mutlu Son-Masöz Bayan Esra

Erbaa Mutlu Son-Masöz Bayan Esra Cinsel imgeler antik dünyada yasak değildi. “Pornografi” sözcüğü Yunanca pornographe sözcüğünden gelmektedir ve “orospularla ilgili yazı” anlamı taşımaktadır. O zamanlar bu tür yazılar çoktu. Ek olarak Atina görkemli dik penislere haiz Hermes heykelleriyle doluydu. “Obscene” (müstehcen) sözcüğü hem “açık saçık ve pis” aynı zamanda “penis” anlamına gelen ve çoğul kullanıldığında cinsel organları yada kıçı ifade eden Yunanca caenum sözcüğünden gelmektedir. Ama scaena şu demek oluyor ki “stage” sözcüğünden türemiş ve ob öneki aldığında “offstage” , kısaca açıkca sergilenmeye uygun olmayan şeklinde bir anlam kazanmış da olabilir.

Etimolojisi ne olursa olsun, açık saçık cinsel yazılar ve resimler Roma’nın her yerinde bulunuyordu ve çoğunun amacı tüketicileri cinsel olarak uyarmaktı. Rönesans Avrupası’nın eğitimli sınıfları, Yunan ve Roma klasiklerini yine keşfettiğinde, çoğu kimse Ovidius’un erotizmine ve Martialis ve Juvenalis’in müstehcen dizelerine özel bir ilgi gösterdi. Rönesans gençleri ve yaşlıları antik dönemin açık saçık yazılarından ve seks betimlemelerinden haz alıyorlardı. Fakat “klasiklerle mastürbasyon icra eden” çokça eğitimli insan vardıysa da dolaşımdaki cinsel materyal nadirdi. Basım tekniklerinin gelişmesine kadar pornografi malzemeleri, özel tüketim nesneleri oldular. 15. Yüzyılın sonunda çağıl basım ve çoğaltma teknikleri kullanılmaya başladığında, kişisel hazlar kamusal bir olguya dönüştü.

Erbaa Mutlu Son-Masöz Bayan Esra

Erbaa Mutlu Son-Masöz Bayan Esra Kısa sürede pornografik materyaller tüm sosyal sınıflara ulaştı. Bu materyaller elyazması olarak kalıp sadece seçkinler içinde dolaşsaydı, cinsel tasvirlere muhtemelen sıkıdüzen uygulanmayacaktı ama pornografi yaygın bir tüketim malzemesi haline gelince seküler ve dini yetkililer bu yeni olguyu kontrol edip cezalandırma telaşına kapıldılar. Basılı pornonun ilk versiyonları, elyazması selefleri benzer biçimde yüksek derslikın beğenisine göre hazırlanıyordu. Vergilius’a atfedilen erotik dizeler kitabı Carmina Priapeia 1517’de yayımlandığında yirmi iki baskı yaptı. 1450’de âlim Poggio Bracciolini müstehcen fıkralardan oluşan Latince bir kitap yazdı.

Bu cinsel içerikli zekice espriler bir tek eğitimli sınıflar için hazırlanmıştı, Latince anlamış olmayan veya zekice kelime oyunlarını umursamayan birine hitap etmiyordu. Büyüyen pazar daha bayağı ve açık işler talep ediyordu. İtalya’nın en kötü şöhretli 16. Yüzyıl pornografi eserlerinden biri olan, Pietro Aretino’nun Dialoghi kitabındaki bir fahişe şöyle çıkışıyordu: Roma Üniversitesi’ndeki hocalardan başka herhangi birinin sizi anlamasını istiyorsanız, direkt “babafingo” , “am” , “göt” ve “sikişmek” falan deyin